กับคำถามที่มีพี่น้องนักศึกษารามคำแหงถามกันมาว่า ข้อสอบในส่วนกลางกับส่วนภูมิภาคนั้น แตกต่างหรือเหมือนกันมากน้อยเพียงใด ขอตอบในส่วนนี้เลยว่า ต่างครับ แต่ส่วนหนึ่งที่มีเหมือนกันก็คือ เราเรียนมาจากตำราเล่มเดียวกัน ถ้าเราใช้หลักนิติศาสตร์ พิจารณาและวิเคราะห์ดูแล้ว เราจะพบว่า แนวข้อสอบมิได้มีความแตกต่างถึงขั้นประมาณการณ์ หรือเกินคาดเดาจนจับแนวทางไม่ถูก ในที่นี้ขอยกตัวอย่างเช่น วิชาภาษาอังกฤษหลักพื้นฐาน หรือ EN 101 ที่ทุกคณะในม.รามคำแหงต้องเรียน เราจะพบว่า เนื้อหาในวิชานี้มี 2 ส่วน หลักๆก็คือ
1) ภาคโครงสร้าง ( Structure)
2) ภาคคำศัพท์ (Vocabulary)
ซึ่งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาคล้วนเรียนเหมือนกันหมดทั้งสองแบบ ดังนั้น แนวข้อสอบจึงเท่ากับเป็นการบังคับให้ออกวนไปวนมาอยู่กับแค่สองส่วนนี้เท่านั้น ยกเว้น EN รหัสสูงๆที่จะมีเนื้อเรื่องมาให้แล้วให้ตอบคำถามภายในเนื้อเรื่องเหล่านั้น หรือบางวิชาที่ต้องติดตามข่าวสารความเป็นไปต่างๆ กับอีกคำถามหนึ่งที่ว่า ลักษณะข้อสอบของส่วนกลางและส่วนภูมิภาคนั้นไม่เหมือนกัน คือในส่วนของปรนัย(แบบฝน) และอัตนัย (แบบเขียน) นั้น ในข้อนี้อาจมีความแตกต่างกันไปตามแต่คณะ สาขาที่บุคคลผู้นั้นเรียนอยู่ ยกตัวอย่างเช่น
หากเลือกเรียนคณะ รัฐศาสตร์ หรือบริหารธุรกิจ ในชั้นปีที่หนึ่ง เราจะเจอกับแนวข้อสอบแบบปรนัยมากกว่าแบบอัตนัย และพอขึ้นปีที่ 2 , 3, 4 เราจะเจอข้อสอบแบบอัตนัยมากขึ้นเรื่อยๆ แต่หากเลือกเรียนคณะ นิติศาสตร์ เราอาจจะเจอข้อสอบแบบอัตนัยมากกว่าหรือเท่ากับปรนัยตั้งแต่ชั้นปีที่ 1 ดังนั้นลักษณะของข้อสอบจะเป็นแบบใดนั้น จึงขึ้นอยู่กับคณะหรือสาขาที่เราเลือกเรียนด้วย หากภายหลังมีการเปลี่ยนแปลงของลักษณะข้อสอบถ้าน้องๆเตรียมตัวมาเป็นอย่างดีแล้ว ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว แต่มีอย่างหนึ่งที่แตกต่างกันแน่นอนไม่ว่าจะอยู่ในส่วนไหน ยากดีมีจน รวยล้นฟ้าหรือถึงขั้นยาจก นั่นก็คือ ความขยัน อดทน มุมานะ ไม่ท้อถอย ต่อสู้กับทุกปัญหาที่ต้องเผชิญ ขึ้นอยู่กับว่าเรามีความพยายามมากน้อยเพียงใดนั่นเอง.

















ด้านบนเลยครับ 